Nareszcie.

Nareszcie wszystko na swoim miejscu. Wypróbowuję elektryczny piekarnik. Na razie śmierdzi jak zaraza. Coś się tam wypala. Mam dwa razy powtórzyć rozgrzanie piekarnika do temperatury maksymalnej, wystudzenie i wymycie. No to powtarzam. Jak mnie "weźmie" to może i ciasto upiekę!

Czekając na...

Czekam na fachowców od kuchenki. Mają być o 11.00. Daj Boże! Nie chcę spędzić kolejnego dnia czekając na ...Godota. W zasadzie, gdybym nie zbiła zewnętrznej szyby w piekarniku, wszystko by było po staremu, bo najwygodniej niczego nie zmieniać. I tak dobrze,że nie wyznaję zasady "prowizorki są najtrwalsze". Brakującą szybę zastąpiła na jakiś czas sklejka oklejona czarną folią i od biedy, uchodziło. W kuchence można było nadal piec i takie tam. Tyle,że wyglądała paskudnie!

***

Żeby nie było za fajnie, to siedzę nadal w bałaganie. Panowie zjawili się wczoraj ok. 20.45 (pracują do 21.00) i z radością odkryli,że aby zainstalować kuchenkę, trzeba zdemontować nieco zlewozmywak, bo inaczej nie mogą się dostać do zaworu gazu. Zatem przyjadą w piątek ok. 11.00. Mam więc nowa nową lodówkę , stary piecyk i nowy piecyk, i nadal niezdemontowany zlewozmywak. Pan oznajmił,że zdemontuje go gratisowo w piątek. Na nic moje środowe błagania, na nic telefoniczna awantura z dyspozytorem.Kiedy sobie poszli, zajrzałam pod zlewozmywak i mną zatelepało. Trzeba było odkręcić dwa wężyki i odsunąć mebel! Pięć minut pracy! Z tej złości wielkiej sprzątnęłam gruntownie całe mieszkanie. Ledwie się wyprostować mogę, tak mnie po chałupie nosiło! Wyrzuciłam dwa ogromne wory odzieży, nie wiadomo po co trzymanej w szafach. Chciałam je od razu kazać wyrzucić do kontenera, ale zadzwoniła Gośka. Też robi porządek w szafach, mimo,że nie jest klientką "Euro-AGD"! Opowiedziała o kioskarce, która chętnie przyjmie porządną, niezniszczoną, choć na przykład nie bardzo modną odzież. Wozi ją na wieś do bardzo biednej rodziny. Jutro razem odwiedzimy panią z kiosku. No to mam czyściutko, ale nadal bałagan! Sprzęt na sprzęcie! Bardzo mnie to złości. Nie znoszę babrania się godzinami z czymś, co można zrobić w godzinę. Ale cóż. Panowie od AGD myślą inaczej.

Dyrdymały.

Zajęta byłam najpierw psuciem, potem poszukiwaniami nowego sprzętu typu "duże AGD". Wbrew pozorom takie zakupy nie należą do łatwych, choć na pierwszy rzut oka wydaje się,że towaru jest mnóstwo. Zakup lodówki był prostszy. Ograniczały wybór parametry. No i powłoka, bo oba sprzęty maja być w inoxie. "Elektroluks" od razu wpadł mi w oko. Wysokość w miarę odpowiednia, tyle że zamrażalnik na górze. Trudno. Decyzje podjęłam, ale okazało się ,że jedyny egzemplarz, to ten z wystawy. Nie ma innego nawet w magazynie głównym w stolicy. Kupiłam wystawowy. Dostałam nawet rabat w postaci roku gwarancji dodatkowo. Ruszyłam w stronę kuchenek. Tutaj nie umiałam się zdecydować. Podobała mi się "Amica", ale projektant wymyślił ruszt w dziwnym kształcie. Wydawało mi się, że nie jest wystarczająco stabilny i garnki będą spadały. Wybrałam "Mastercooka". Jutro mają przywieźć i podłączyć oba urządzenia. Termin idiotyczny, bo powinnam zapełniać lodówkę na wolne dni, a nie opróżniać, ale trudno. Jakoś damy radę.

Wiatru w żagle...

Jak ten czas szybko biegnie. Mam wrażenie,że tydzień składa się głównie z poniedziałku i niedzieli. W tym galopie zupełnie się pogubiłam. Nie mam na nic czasu. Praca i podstawowe obowiązki domowe. I tak w kółko. Udało mi się chwilkę pobyć nad morzem. Dobre choć to. Szum wiatru, fale uderzające delikatnie o brzeg, gorący piasek pod stopami. Nabrałam wiatru w żagle na kilka następnych dni. 

Uśmiech

wypchnięty

błąka się na granicy ust

czai w kącikach

wypływa

niesiony

czerwoną kredką pomadki

Wiśta wio...

Ostatnio tak dużo się dzieje,że na nic nie mam czasu. Najważniejsze i jednocześnie bardzo wyczerpujące, to choroba taty, która się zdecydowanie nasila. Do tego dochodzi depresja, której tata nie chce zauważyć i koło się zamyka. Objawy somatyczne są tak duże,ze nieraz sama daję im wiarę. Potem przychodzą wyniki i okazuje się, że w organizmie fizycznie nic się nadzwyczajnego nie dzieje.Praca zawodowa też nieźle daje do wiwatu, choć na szczęście tutaj akurat nagrodą są drobne sukcesy. No i drobne kłopoty w życiu rodzinnym. Naprawdę potrzebuje wytchnienia, ale tyle mojego, co tu napiszę. Potem znów wista, wio..