"Na salonach".

Wczoraj próbowałam w salonie Orange zmienić na inną umowę w telefonii stacjonarnej. Najpierw pojechałam do Focusa. Od razu podeszłam do sprzedawcy i zapytałam, czy swoją sprawę załatwię w ich firmie. Pan potwierdził, więc cierpliwie odczekałam 20 minut. Kolejka była. Moją sprawę przejęła koleżanka pana, jako że pierwsza okazała się być wolną.  Nie mogłam się skupić na rozmowie, gdyż panienka od nadgarstka po łokieć była w napisach. Nie ,żebym jakoś szczególną awersję miała do tatuaży, ale gdy dziewczę niezbyt urodziwe, to te napisy krzyczą wyjątkowo. No i krzyczały tak bardzo, że miast sprawę swoją wyłuskiwać, gapiłam się jak sroka w gnat. Kiedy już się nagapiłam do woli, okazało się ,że nic nie załatwię, bo dziewczę wglądu do systemu nie ma i to moja wina ,że nie wiem, do kiedy mam umowę. A poza tym to ona chętnie wszystko za łatwi, umowę też możemy podpisać, tylko  mam wiedzieć od kiedy. I tak w kółko. Żeby panience cudnych jej ślepków nie wydrapać, opuściłam salon i udałam się do innego, gdzie sprawę szybko i profesjonalnie załatwiono. Nie wymagano też ode mnie żadnych szczegółów starej umowy, gdyż pan sobie to wszystko przeczytał w swoim komputerku.

 Zastanawiam się nad tatuażem tak bardzo widocznym. Gdybym to ja była pracodawcą, panienka nosiłaby bluzkę z długim rękawem. Obowiązkowo! Ten tatuaż jakoś tak wyjątkowo kojarzył mi się z brakiem profesjonalizmu.

***

Nocuję u rodziców. Znaczy, nie nocuję. Jestem i czuwam całą noc, do rana. Trochę czytam, błogosławiony niech będzie czytnik! Trochę piszę, błogosławiony niech będzie notebook! Minuty wloką się niemiłosiernie. Do rana jeszcze długo. Jutrzejszy dzień ma być bardzo upalny. Nie lubię upałów. Dość długo rozmawiałam dzisiaj z Gosią. Przyjaźnimy się od dzieciństwa. Zrezygnowała ze spotkań z psychologiem i to mnie martwi. Z drugiej jednak strony, kiedy po tych spotkaniach źle się czuje, gdy ma dyskomfort i jest niespokojna, to chyba nie to, o co chodziło!Jeszcze kilka minut do północy. Patrzę w okna. Niemal cała ulica już śpi. Takich nocnych Marków jak ja, niewielu.

Letnio.

Chyba faktycznie nadchodzą upały. Czuć w powietrzu coś zwiastującego wysokie temperatury. Dobrze i niedobrze. Fajnie tym, co wypoczywają nad morzem czy gdziekolwiek. Pracujący niekoniecznie muszą się ucieszyć.Pamiętam upalne lata mojego dzieciństwa. Mieszkanie było na poddaszu, zatem podczas upałów nagrzewało się niesamowicie. To nie był czas klimatyzacji, więc mama musiała sama coś wykombinować. I wykombinowała. Do firanek przypinała zmoczone prześcieradła. Pomagało! Pamiętam też remont mieszkania. Lato wtedy było także upalne. Na ten czas przenieśliśmy się na strych! Na wspólnym dla całej kamienicy strychu mieszkaliśmy ze 2 tygodnie! Ależ to była frajda dla nas- dzieciaków. Jednak upał na strychu był wiele bardziej dokuczliwy niż w mieszkaniu. Duszno niemiłosiernie, wysoka temperatura w pomieszczeniu, nie było najmniejszego podmuchu wiatru.

Zdrowieję.

Piękny, słoneczny, choć nieco chłodny dzień. Kolejne mają być już tylko cieplejsze. Wreszcie zaczynam zdrowieć.Nabawiłam się wirusowego zapalenia gardła i krtani i walczyłam z paskudztwem ponad dwa tygodnie.Na szczęście, poprawa jest już wyraźna.

***

Potwornie boli mnie gardło. Od wczoraj. Martwię się, bo nie mogę pójść na zwolnienie i nie mogę także zarażać. Jest grubo po północy. Nocuję u rodziców. Znaczy jestem u rodziców, bo o spaniu nie ma mowy. Dyżuruję przy  tacie. Mama śpi spokojnie. Dobrze, że udało się jej zasnąć. Tata też śpi. Trochę czytałam, trochę popracowałam na komputerze ,ale  nie mam tu dostępu do internetu. Też jestem już senna i trudno mi się czymś zająć na tyle skutecznie, by odgonić Morfeusza. Czytnik musiałam odłożyć. Rozładowała się bateria, a ja zapomniałam wziąć  ładowarkę. Za oknem jeszcze ciemno. Jest 01.44. Pewnie około czwartej  świat zacznie się budzić. Ale do czwartej jeszcze długo Minuty wloką się niemiłosiernie.Jak ten czas wolno płynie!  02.25. Za oknem nadal ciemno i cicho.Powoli wstaje dzień. Jest 03.14. Widać zarysy budynków, jaśnieje niebo.

Ot, co.

Ale jestem padnięta! Kilka godzin w kolejce u lekarza! To niewytłumaczalne, naprawdę. Gabinet prywatny, usługa lekarska również. Koszt:180 zł. Pani doktor nie rejestruje na godziny, nie wydaje się w rejestracji żadnych numerków, swoje trzeba odstać! No to stałam. Od 9.00 w sumie stoimy, całą rodziną. Wymieniamy się, fakt. Pani doktor przychodzi spóźniona pół godziny. Nie pada "przepraszam", nie pada żadne słowo, pani doktor za to pada,  pada na krzesło w swoim gabinecie.Wiem, że korki, ale do licha, to jak wszyscy poza panią doktor tu dotarliśmy? Ech, zła jestem. Pół dnia w kolejce do lekarza a wieści od niego nie najlepsze. Ot, co.

Bieg...po zdrowie?

Maj był dla mnie czasem bardzo wytężonej pracy. Jestem zmęczona, ale i zadowolona. Wiele rzeczy udało mi się zrealizować. Jednak, jak to w życiu, nigdy nie można być w pełni szczęśliwym. Choroba taty się pogłębia. Zdarza się,że nocuję w domu rodziców, by mama mogła się zwyczajnie wyspać. Sama mam drobne kłopoty zdrowotne. Od kilku dni nie czuję się najlepiej. Słaba się zrobiłam, wcześniej kładę się spać i od razu zasypiam. Może to wpływ codziennego biegania, jakie sobie narzuciłam. Stwierdziłam,że powinnam zadbać o swoją kondycję,a że znalazłam partnera do biegania, to biegam! Niemal codziennie. Około 18.15 wskakuję w dres. Wracam zmęczona i spocona ok. 19.30. Prysznic i...koniec dnia. Może to na obecny czas zbyt duży wysiłek i stąd kiepskie samopoczucie?