A za oknem niebieskie niebo.

Niebo za oknem ma śliczny,niebieski kolor. Mam nadzieję,że to zapowiedź ładnej pogody. Chciałabym, by wreszcie było słonecznie i ciepło. Dość już ponurych dni.

Wielkanocny poranek.

Jeszcze leżę w łóżku. Za oknem wiatr i deszcz. Zimno. Wszystko mam już przygotowane. Tylko nakryć stół,podgrzać niektóre potrawy i będzie można zasiadać do świątecznego śniadania. Ze spaceru pewnie nic nie wyjdzie. Szkoda.

***

Zimno i brzydko,a za moment Wielkanoc. Szkoda,bo spędzimy ją raczej przy stole niż na spacerach. Wstawiłam do piekarnika mięsa. Rano upiekę sernik i zrobię galaretki z kurczaka. Potem już tylko sałatki. Lubię te święta,bo są niewymagające kuchennie.

Wiosennie.

Piękna pogoda. Bardzo ciepło. Do pracy szłam w samym swetrze. Wreszcie bez kurtki. Potem słoneczna pogoda sprawiła,że po umyciu okien i upraniu firanek,ozdobiłam dom świątecznymi dekoracjami. I zrobiło się cieplusio.

I znowu niedziela.

Szybko mijają kolejne dni. Mam wrażenie,że tydzień składa się z poniedziałku,piątku i niedzieli. Jeszcze się na dobre nie rozpocznie, a tu już weekend. Jeszcze godzinę mogę poleniuchować. Potem zaś te,obiad,prasowanie. Czas też zacząć myśleć o świętach. Trochę odświeżyć w domu, zmienić dekoracje. Psa zaprowadzić do strzyżenia i na szczepienia. No i cały czas wiosny wypatrywać!

Niedzielnie.

Jeszcze leżę w łóżku,choć na dziewiątą jadę na siłownię. Nie chce mi wstawać. Za oknem nadal zima, a ma być jeszcze chłodniej. Dobrze,że mam obiad na dzisiaj. Zrazy i buraczki. Mogę bezkarnie leniuchować. Zaliczyłam siłownię,zrobiłam obiad,teraz odpoczywam. W tle słyszę głos komentatora sportowego. Jakiś mecz. Może sięgnę po książkę. Chciałam jechać na zakupy, ale zniechęca pogoda. Skutecznie.

Nie znoszę pochmurnych dni. Źle się wtedy czuję. Jestem rozdrażniona, zdenerwowana,smutna. Od tego już tylko krok do jakiegoś depresyjnego epizodu. Dzisiaj właśnie taki ciemny, ponury ranek. Ledwie otworzyłam oczy, a już dopadł mnie smutek i strach. Wszystko widzę większe i groźniejsze.